Niets van deze tekst mag geheel of gedeeltelijk overgenomen worden, zonder uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van
de uitgever: Imanuel Publishing, Neerpelt.

Voorwoord Ons Camelot

De bedoeling van 'Ons Camelot', het eerste boek van deze reeks, is het introduceren van het spel van Goddelijke Alchemie en van de Meester Alchemisten (MA). Sommigen onder u kennen deze Goddelijke Alchemisten als de Verheven Meesters, maar bij de MA zijn er ook vele andere WEZENS van groot Licht.
Toen ik voor het eerst op telepathische wijze informatie ontving over 'Ons Camelot', bleef ik het woord 'Afictie' binnenkrijgen. Daarom veronderstelde ik dat ik diende te schrijven alsof het over fictie ging. Dat vond ik een vreselijk idee, want mijn denken was al lange tijd ingesteld op het schrijven van eerder metafysische literatuur. Maar het proces dat volgde in het jaar daarop bleek uiterst fascinerend te zijn en het duurde niet lang vooraleer wij - mijn partner en ikzelf - ondervonden dat we helemaal in de wereld van de MA en hun Kosmische Camelot waren verzeild geraakt.
Magie leek ons vooraf te gaan en te volgen, er begonnen zich zaken te manifesteren om het werk te ondersteunen waartoe we ons blijkbaar millenia geleden hadden verbonden. Het leek alsof het maar een ogenblik lang duurde voor we een prachtige woonst ter beschikking kregen, die ons eigen Camelot werd naarmate we meer in de rijken van de MA begonnen te leven.
We werden ons al snel bewust hoe de Aanwezigheid te werk ging. Ik wist dat het succesvol tot stand brengen van zaken altijd afhankelijk is van de Universele Wetten, maar tot op dat punt in mijn leven had ik nog niet het plezier gekend om de magie van De Aanwezigheid zo voortdurend en zo overduidelijk te ondervinden. Onder leiding van St. Germain in Zijn rol van de mytische Merlijn kwam 'Ons Camelot' zowel symbolisch als in het fysieke tot stand.
Al vlug realiseerden we ons dat onze nieuwe woonst, en ons leven erin, de mogelijkheid in zich droeg een levende verwerkelijking te worden van de idealen van deze visie. Gedurende het jaar dat daarop volgde ontving ik heel veel materiaal tijdens mijn ochtendmeditaties, nachtelijke contemplatie en diepgaande discussies met diegene die ik J.C. noem. Het was eerst allemaal nogal overweldigend, want ik realiseerde me niet dat deze informatie in onze nieuwe website (C.I.A.) moest worden opgenomen, in 'The ELRAANIS Voice' en ook in de boeken die de reeks van Ons Camelot zullen vormen.
De eerste doorgaves van de MA gebeurden vrij sporadisch en ik raakte stilaan gewend aan de idee van op deze manier te gaan schrijven - nu en dan eens een hoofdstuk, dan weer een tijd niets. Wanneer het ogenblik daar was, kwamen de woorden gewoon in mijn denken binnen, veel sneller dan ik ze kon neerschrijven. Ik leerde erop te vertrouwen dat wat ik had gemist me terug te binnen zou komen wanneer dat nodig was. Dan waren er weer periodes van stilte, met een leeg denken: geen woorden, geen ideeën, geen verbindingsdraden. Aangezien ik drie boeken tegelijkertijd aan het schrijven was, was dit eerder een opluchting dan dat ik me bezorgd maakte geen inspiratie meer te hebben. Mijn vorige boeken had ik met gemak geschreven: de titel werd me ingegeven en het onderwerp van elk hoofdstuk - ik hoefde slechts in te vullen wat nog ontbrak. Het was een comfortabele procedure van schrijven die in het leven was geroepen tussen mijzelf en de Meester Alchemisten om eeuwenoude boodschappen door te geven. Maar het schrijven van 'Ons Camelot' werd een heel ander verhaal!
Tijdens deze periode hoorde ik soms heel duidelijk een telefoon rinkelen. Het was evenwel een kosmische lijn die - omdat ze zich had aangesloten op mijn gehoor - even duidelijk klonk als het schrille geluid van een telefoon. Eerder die dag had ik wat leiding gevraagd en later tijdens meditatie werd er communicatie gelegd. Hieruit kwam het begrijpen voort dat 'Ons Camelot' moest beleefd worden, als een getuigenis voor de wijzen en magiërs van deze tijd, de koningen en koninginnen en de kosmische ridders die een visie van wereldwijde glorie wensen te delen. Dit kon niet worden overhaast. Zoiets kan men slechts van moment tot moment en van dag tot dag waarmaken. Zodoende is het het langste proces en de meest complexe reeks van werkzaamheid geworden dat ik ooit het genoegen heb gehad te ervaren, te leren begrijpen, en er dan over te schrijven.
Het eerste boek in de reeks 'Ons Camelot, het Spel van Goddelijke Alchemie' bevat in wezen drie aandachtspunten. Ten eerste geeft het de MA de mogelijkheid het spel van Goddelijke Alchemie (GA) terug te introduceren. Ten tweede dient het om het bewustworden van Merlijn's leerlingen te inspireren - de Kosmische Ridders. Wanneer wij ons het spel van GA herinneren, kunnen de idealen en de visie van de gloriedagen van Koning Arthur en Camelot weer te voorschijn komen en hun plaats innemen in onze moderne wereld.
Terwijl Merlijn ook ingaat op de liefdesverhouding tussen Arthur, Guinevere en Lancelot, ligt Zijn grootste nadruk meer op de schepping van het Koninkrijk van Camelot zelf: de opkomst en de reden van de val ervan. Toen Arthur in het begin aan de macht kwam, was zijn koninkrijk verdeeld en in disharmonie en veel mensen leden in deze chaos. Toen, net als nu, was/is er een groot potentieel voor groei en expansie in eenheid.

Naar Isaac Asimov's boek over 'Magie'...
De legende van Koning Arthur nam een aanvang met Geoffrey of Monmouth, die rond 1136 zijn 'Geschiedenis van de Britse Koningen' (History of the British Kings) schreef. Daarin vermeldt hij Uther Pendragon en zijn zoon Arthur, en ook de magiër die hen behulpzaam was, Merlijn. Het zijn geen geschiedkundige feiten, maar mythes en legendes. Toch werden de lezers erdoor gefascineerd. Want toen, net zoals nu, verkozen zij dat de geschiedenis beantwoordde aan hun bijgeloof en patriottisme, veeleer dan aan een abstracte en bloedeloze passie voor de waarheid! Rond 1170 nam een Franse dichter, Chrétien de Troyes, het verhaal weer op en voegde er onverbloemde romantiek aan toe. Hij bedacht voor het eerst de buitenechtelijke passie van Lancelot en Guinevere, en het mystieke verhaal van de zoektocht naar de Heilige Graal. Sir Thomas Malory verzamelde de diverse fragmenten van de legende van Arthur in 'Morte d'Arthur' (Dood van Arthur) en zijn versie, die werd gepubliceerd in 1485, is heden de best gekende.
Zoals Asimov vermeldde, is de legende nooit gestorven. Er zijn nog talloze boeken geschreven over dit onderwerp. Er is dus een licht verschillende versie van het Camelot uit de legende en het 'Ons Camelot' dat wij allemaal kunnen scheppen, hier en nu. Dan handelen onze culturen en maatschappijen voor het goed van allen, zowel op persoonlijk als op wereldwijd vlak. En tegenwoordig, met de invloed van de Meester Alchemisten, hebben we toegang tot het Kosmische Camelot dat zich aan ons kan tonen naarmate we het spel van de Goddelijke Alchemie (GA) leren spelen.
Het derde aandachtspunt van dit boek is om meer van mijn persoonlijke ervaringen met Merlijn en de MA te kunnen delen. De MA verlokten me er op één of andere wijze toe om meer van mezelf te onthullen door me in het begin te vragen fictie te schrijven. Zo werd ook de basis gelegd van de idee van 'personages' met een soort van dialoog waaraan de MA blijkbaar de voorkeur geven voor deze reeks. Het is nu eenmaal zo dat de Meesters graag parabels vertellen. Ik denk dat ze hadden beslist dat ik nu maar eens wat meer vanuit mijn eigen leven moest vertellen, aangezien ik de sleutel had gevonden tot het spel van GA. Voor de MA is het scheppen van het paradijs echt heel pragmatisch.
Toen ik begon te schrijven vroeg ik mij af vanaf welk punt de fictie reëler begint te worden dan datgene wat algemeen als feitelijk wordt aanvaard? Als we begrijpen hoe de realiteit in mekaar zit, hoe de kracht van creatieve gedachte in manifestatie werkt, dan valt het onderscheid zo moeilijk te maken dat het soms volledig verdwijnt. Naarmate de tijd verstreek en we aan het herschrijven en editeren begonnen, besefte ik dat er helemaal geen fictie in dit boek stond en ik begon me dus ook af te vragen of ik dan wel zo mocht benoemen. Weer was het Merlijn die me al vlug antwoord gaf: "Dat was nooit zo voorbestemd, beminde". "Toch liet je me begaan toen ik mezelf ervan had overtuigd die ik ertoe werd geleid om fictie te schrijven omdat ik veronderstelde dat fictie conceptueel beter verteerbaar zou zijn?" antwoordde ik Hem. Ik realiseerde me dat ik ook had besloten dat fictie een veel breder publiek zou bereiken dan de 'drogere wereld van metafysica'. Diep vanbinnen had ik gevoeld dat de MA wensten dat 'Ons Camelot' de massa zou bereiken, net zoals de 'Celestijnse Belofte' dat had gedaan. Toen ik dat dacht voelde ik hoe de MA lachten. Ik had nooit het gevoel dat ze met mij lachten, maar gewoon in mijn buurt. In onze gezelschap verblijven hier op Aarde moet zijn zoals een bezoek aan een kleutertuin voor de MA, is iets wat ikzelf en vele Paradisians dikwijls hebben bedacht.
"Misschien is dat wel zo. Toch is de meester de beste student en wij genieten van onze relaties met jullie", zei Merlijn die nu al besliste om tussen te komen in dit verhaal. "En het opwindendste is dat jullie, als creatieve wezens, nu de gelegenheid hebben om te kiezen om jullie levens te leven volgens de vele en nog altijd niet in vraag gestelde verwachtingen van een maatschappij die worstelt voor haar bestaan, of jullie kunnen ervoor kiezen om de magiër binnen in jullie te leren kennen. Dit pad kan een Nirvana aan jullie tonen en ervoor zorgen dat jullie de Hemel hier op Aarde ervaren."
We hebben hier dus een synthese van verschillende realiteiten: soms autobiografisch, soms allegorisch. Verhalen van oude wijsheid en toekomstige mogelijkheden die volgens ingevingen met elkaar zijn doorweven en toch een bepaald thema hebben. Veel informatie voor 'Ons Camelot' werd telepatisch doorgegeven: dit is de normale communicatiemethode die wordt gebruikt om werelden te verbinden. Alle telepathische gesprekken worden schuin afgedrukt.
Om ons verhaal eenvoudig te maken, beginnen we 'Ons Camelot' met een overzicht van veel gebruikte termen in het spel van de Goddelijke Alchemie. Ook met de rolverdeling van de voornaamste personages, hetgeen op zichzelf al een heel interessant inzicht geeft!

Jasmuheen